Słowo

Pokoro – gdzie dziś jesteś?

2 Kor 4, 7 – Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas.

Gliniane naczynie. Gliniane, czyli słabe. Gliniane, łatwe do zniszczenia. Tak niewiele potrzeba, aby popękało, rozbiło się.

Człowiek. Każdy człowiek. Ty i ja. Jesteśmy z gliny, jesteśmy słabi. Rozbijamy się o codzienne, błahe sprawy. Rozbijamy się o nasz egoizm. Rozbijamy się…

Pokora, to nie tylko uznanie słabości, ograniczoności. To przyjęcie pomocy. Otwartość na Kogoś mocniejszego. To gotowość robienia miejsca w swoim życiu Bogu. Jego łasce i sile. On nie tylko składa rozbite Gliniane Naczynia, ale również, a może przede wszystkim, wypełnia je wewnętrzną siłą tak, aby nie pękały, nie tłukły się.

About the author

m@teusz

Niestrudzony poszukiwacz istoty życia, jego piękna i tajemnicy. Małym ludzkim rozumem próbujący zrozumieć niezrozumiałe i ogarnąć nieogarnione...

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.