Homilie

Usiądź na moment na miejscu Boga

Warto zmienić dziś miejsce. Zamiast przyglądać się z naszej pozycji. Rozważać co jest dobre, a co złe w naszym życiu. Co zmienić, a co pielęgnować. Albo jaką drogę zmiany wybrać. Spróbujmy spojrzeć dziś na wszystko z perspektywy Boga. Jezus opowiadając tę przypowieść, mówi o Królestwie Bożym, czyli mówi o szczególnej przestrzeni. O miejscu wypełnionym Bogiem.

16 Niedziela Zwykła, Rok A
Leszna Górna, dnia 23 lipca 2017 roku

Sens jest dość oczywisty. Pszenica i chwast. To dobro i zło obecne w każdym człowieku. Jest w nas zarówno to co sieje Bóg, jak również to co pochodzi od złego. To co jest wynikiem naszej złej woli, naszych złych decyzji.

Warto zmienić dziś miejsce. Zamiast przyglądać się z naszej pozycji. Rozważać co jest dobre a co złe w naszym życiu. Co zmienić a co pielęgnować. Albo jaką drogę zmiany wybrać. Spróbujmy spojrzeć dziś na wszystko z perspektywy Boga. Jezus opowiadając tę przypowieść, mówi o Królestwie Bożym, czyli mówi o szczególnej przestrzeni. O miejscu wypełnionym Bogiem.

Co widać z perspektywy Boga?

Wartość – Bóg widzi każdego człowieka jako wartościowego. Wartego ocalenia. Widzi w każdym coś co stanowi o jego wyjątkowości. Widzi tę wartość w swojej głębi. Dotyka swoim spojrzeniem głębi naszego istnienia. Dotyka serca i umysłu. Widzi więcej niż my widzimy. To On zna naszą prawdziwą wartości. W przestrzeni Bożego Królestwa, każdy człowiek, każdy bez wyjątku, ma swoją wartość, swój ciężar. Ma wartość, która jest mu dana. To bardzo ważne. Bóg zasiał. Nie my, jak nam się czasem wydaje. Jak zrobie to czy tamto to będę wartościowy. Nic z tego. Wartość jest z Boga, to On sieje pszenicę w naszym życiu, to On tworzy naszą wartość.

Troska – Bo Bóg troszczy się o swoje dzieło. Troszczy się o to co uczynił. W co włożył swoje serce. Tak jak każdy artysta troszczy się o swoje dzieło, tak samo Bóg nieustannie troszczy się o każdego człowieka. Troszczy się posyłając nam Ducha, troszczy się poprzez Kościół, troszczy się przez ludzi, których stawia na naszej drodze, troszczy się przez słowo, które nam daje, prze liturgię, sakramenty, modlitwę. Troszczy się nieustannie, przypominając nam o naszej wartości, o tym, że warto o nią zabiegać. Odkrywać ją i z Nim razem budować.

Nadzieja – w końcu z perspektywy Boga widać wielką nadzieję. Nadzieję, że ziarno, które w nas zasiał wyrośnie i wyda plon. Królestwo Boże, to jest królestwo nadziei. Tutaj nikogo się nie skreśla, nikomu nie mówi się, już po tobie. Tutaj, każdy słyszy, że jeszcze możesz się zmienić. Jeszcze możesz zacząć na nowo. Lepiej, w przestrzeni dobra. Bóg nawet tam gdzie szczególnie mocno widać chwasty w naszym życiu, widzi więcej, widzi pszenicę. Z nadzieją patrzy w przyszłość.

Posiedźmy sobie dziś przynajmniej na chwilę na miejscu Boga. Spróbujmy spojrzeć na nas, na świat wokół nas, na innych ludzi z Bożej perspektywy. Zobaczmy jak wygląda Jego Królestwo, czyli to miejsce, ta przestrzeń, która jest wyrazem Jego miłości. Zobaczmy wartość, troskę i nadzieję. Zobaczmy Boga, który mówi zostawmy, aby nie stracić nic z tego co zasiałem.

 

 

About the author

m@teusz

Niestrudzony poszukiwacz istoty życia, jego piękna i tajemnicy. Małym ludzkim rozumem próbujący zrozumieć niezrozumiałe i ogarnąć nieogarnione...

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.